Napięcie znamionowe styków głównych nie może być mniejsze niż napięcie znamionowe obwodu sterującego. Prąd znamionowy głównych styków powinien spełniać wymagania dotyczące obciążenia; w przypadku obciążeń rezystancyjnych powinien być równy prądowi znamionowemu; w przypadku obciążeń silnika powinien być nieco większy niż prąd znamionowy. Napięcie cewki przyciągającej dobiera się w zależności od złożoności obwodu sterującego. Proste obwody mogą wykorzystywać napięcie 380 V lub 220 V, natomiast złożone obwody mogą wykorzystywać napięcie 36 V lub 110 V. Liczba i rodzaj styków musi odpowiadać podstawowym normom obwodu sterującego.
